Toegegeven, ik kan me over heel veel zaken vreselijk opwinden maar er is er een waar ik zo vaak tegen aan loop dat ik me daar nu maar eens over wil uitspreken….Uniformen!

Het dragen ervan, de mensen die het (vaak met zeer ongepaste trots) dragen, de mensen die het een ander opleggen om er een te dragen, de volkomen onterechte status die er aan verleend wordt en het volslagen doel dat voorbij wordt geschoten met het dragen ervan….alles irriteert me er verschrikkelijk aan!

Zelfs op de behoorlijk vrije middelbare school die ik bezocht, waar het idividu juist centraal stond, werden wij geacht allemaal de zelfde korte broek en t-shirt te dragen tijdens de gymles. Ik verdomde het simpelweg! Als je voor een gemeleerde groep mensen een eenduidige outfit kiest, zijn er hooguit 3 van de 10 die de smakeloos gekleurde en bepalende snit kunnen hebben. Toen al maakte ik bezwaar omdat niet iedereen alles staat en dus de dikkere, kleinere, blekere, te dunne of minder mooi gevormde kinderen als diep ongelukkige wezens de gymzaal in slenterde en zich al helemaal niet meer aan de gevraagde gymnastische inspanningen wilden wagen.

Mijn eerste zaterdagbaantje bij de SPAR liep ik er ook meteen tegen aan…..die belachelijke schorten met zo'n baret die je op moest als je op een versafdeling ging werken! Ik vertelde dat ik een contactallergie had voor kaas,vleeswaren en brood en dus niet op deze afdelingen kon werken. Ik werd toen caissiere, die droegen een donkergoen schots-geruite, wijde blouse…..iets beter te doen.

Toen ik jaren later mijn koksexamen deed en door de beroemde horecafamilie Fagel geexamineerd werd was daar weer het 'uniform-issue'. Het koksuniform is op mannen ontworden…zo'n stijve rechte, blauw/witte ruitjesbroek, een witte (altijd te grote) koksbuis, stevige zwarte werkmansschoenen met stalen neus, een koksdoek die je als shawltje om moet knopen en, jawel, een koksmuts! Ik nam het risico om dat anders te doen, met uiteraard in mijn achterhoofd dat de hygiene de reden van deze 'combat uitvoering' is. Ik droeg witte gympies die je uit kan wassen, rolden de mouwen van mijn koksbuis tot boven m'n ellboog op, knoopte de koksdoek (het shawltje) als een driehoekig hoofddoekje om mijn hoofd en gooide die gekke koksmuts in de vuilnisbak. Alleen mijn docent fronsde 's ochtends voor het examen zijn wenkbrauw maar de examencommissie heb ik er nooit over gehoord! Later, toen ik als gediplomeerd kok in de restaurantkeukens werkte heb ik, op een schort na, nooit meer iets ook maar in de richting van een uniform gedragen.

Pakken, die 3-delige doodgravers outfits, horen ook tot de categorie uniformen natuurlijk. In het dagelijks leven niet onaantrekkelijke ,frisse jongens die ineens een 'kantoorbaan' krijgen, veranderen op slag in sukkels van de bovenste plank als ze zich in zo'n idioot harnas hijsen. Maar ze vinden het prachtig! Nu zijn ze namelijk 'grote meneren en reuze belangrijk' geworden, vinden ze zelf. Als je ze aanspreekt op het feit dat ze ineens toch wel aardig wat weg hebben van een oliebol van Oudjaar daarvoor, zeggen ze vaak besmuikt dat de baas het zo wil en dat het wel zo 'netjes' is. WTF??! Netjes? Voor wie? Ik zie liever een verzorgde, frisse meneer voor me dan zo'n sneue rukker in een duidelijk ongemakkelijk zittend, lelijk pak met van die veel te grote glimmende nette schoenen met leren zool. Iemand is zichzelf niet meer in een uniform en komt dus altijd onzeker dus onbetrouwbaar over. Maar er is een lichtpuntje…..een keer per maand worden de 'reuze belangrijke' sukkels een beetje zenuwachtig! Dan staat er iets heel belangrijks te gebeuren…..Casual Friday! Ja, dan heeft de baas besloten dat ze op die ene vrijdag het harnas thuis mogen laten en ze, wel netjes, in hun eigen kleding aan het werk mogen. Op die dag kun je een klein beetje zien wie nou eigenlijk wie is en wordt er om 16.00 zelfs een klein borreltje gedronken, hilariteit te top! 

Kijk, zo houdt de echt grote man de, zich grote man wanende, sukkel onder de duim en aan het werk!

Wel zo netjes, inderdaad!